garip bir zaman döngüsel ve iç acıtıcı. Özlem duyulan her ne varsa dalga dalga bedenimde. Ağlamak, öfke krizlerinden sonra bir sabahı tekrar tekrar karşılamak. Bana ne yaptın kahve zamanım.düşüncelerin düşüncesizce alıkoyar gibi halleri bedenimi çürütür gibi kokuşmuş günsel anlarım.bedenimi cezalandırırca sevişmeler iç çekişlerim. Kafamı dayadım kirli pencereme asfalt siyahlığına düşen inciler için.masumdu sessiz dip karanlıktı ardı düşüncesiz bir beden kıpırtısı iç geçirip titriyorum. Dokunmak, sessizlik arabanın sesi, ayaksesleri,yağmurun sesi arka planda dilek ve kalbimin sesi, sessizlik...
Gün bittl artık karanlık sessiz karanlık. Içimde yalnız çocuk üşüyorum. Öfke duyamıyorum sana bilinç altımda yaralı kalpsin nedensiz kabullenişim...
Dolaysız anlatım...
Bu gün yine kayıplar halkasına girmeye aday... Kahve sadece kahve